เปลี่ยนบรรยากาศ

posted on 26 Nov 2009 01:22 by chocice

เอ . . . . เอ่อ  . . . .

 

มาอัพ ต่อจากเอนทรี่ ที่แล้วก็นะ 

 

ไม่ใช่ไม่รอนะ . . . .ยังรออยู่ แล้วก็จะรอตลอดไป

 

แต่ว่า มันก็ต้องเดินไปข้างหน้าอ่ะนะ

 

ก็เลยจะมาอัพซะหน่อย ให้มันดูดีขึ้น

 

แล้ว . . . .เรื่องที่แกจะอัพล่ะนอยเรื่องอะไร

 

เอ่อ . . .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยังไม่ได้คิดอ่ะ =w=

 

เอ่อ ครือ  . .   เค้าไม่ผิดน๊า~~~!!

 

เอ่อ เอาไรดีล่ะ Tag ก็ยังทำไม่หมด .  . . Tag ละกัน จะได้เปลี่ยนบรรยากาศ(ตรงไหน)ซะหน่อย

 

Tag นี้ รับมาจาก เอ่อ คุณน้อง เพทาย สุดที่รัก

 

แล้วก็มานั่งคิด กรู ไม่น่าหลวมตัวเข้าไปจริงๆ(มีแอบเคือง ใส่ชื่อคนรับTagว่า น นอย ไม่ค่อยระบุเลยเนอะ)

 

เอาเถอะ เจอมาแล้ว ก็ทำๆไป

 

Tagผี เค๊อะ (ทำไมต้องเรื่องนี้ฟระ แระตรูมานั่งอัพเรื่องนี้ ทำไมตอนดึกๆเนี่ย)

 

1.คุณคิดว่าผีมีจริงไหม ?

- 100% <<ถ้าไม่เชื่อว่ามี จะกลัวไปทำ

 

 2.คุณกลัวผีมากเปล่า

- กลัวระดับ สุโก้ย เทพ เมพขริงๆ << เอ่อ . . . .ต้องการจะสื่อว่ากลัวมาก แบบนั้นสินะ 

 

3.ตอนกลางวันอยู่คนเดียวกลัวมากไหม

- กลัวทำเพื่อ??

 

4.ตอนกลางคืนแล้วอยู่คนเดียวล่ะ

- เฉยๆ (ถ้าตรูไม่ได้ดูหนังผีมา หรือ ไปเจอเรื่องชวนจิ้นอ่ะนะ)

 

5.ชอบดูหนังผีไหม

- พอๆกับเค้ก แล้วก็บรรดาขนมทั้งหลาย คิดว่าชอบมั้ยล่ะ 

 

6. เคยเจอผีไหม ถ้าเคยยกตัวอย่างมา 1 เรื่อง

- เคยนะ แต่ยาว จะฟังเหรอ . . . . . . . . . .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เออ ยังจะอยู่ต่อ เล่าก็ได้ ยาวหน่อยนะ

 

ตอนเด็กๆ สมัยประถม อย่างที่บอกว่าเคยเป็นเด็กหอใช่ป่ะ

 

ตอนเด็กๆอยู่หอ ก็โคตรจะดื้อเลย ก็ตรงหน้าหอมันจะเป็นสนามบอลใหญ่ๆเลยอ่ะ

 

แล้วเลยสนามบอลไปมันจะเป็นอัฒจรรย์<<ถูกเปล่าอ่า ที่มันเป็นที่นั่งคนดูอ่ะ

 

ด้านหลังไอ่ที่นั่งคนดูอ่ะ มันจะเป็นทางเล็กๆแล้วก็ข้างทางอีกด้านจะมีรั้วลวดหนามขึงไว้

 

แล้วก็ปลูกไผ่ซ้อนลวดหนามอีกที . . .ก็ สมัยเด็กๆก็เป็นพวกหัวโจกย์ ชอบนำดื้อ

 

เด็กที่เป็นหัวโจกย์ ก็มีอยู่3คน หนึ่งในนั้นก็ เรานี่แหละ ก็ตรงด้านหลังแนวไผ่ที่ปลูกซ้อนลวดหนามอ่ะ

 

มันจะเป็นแม่น้ำเล็กๆ แล้วจะมีอยู่จุดนึง . . . เอ่อ พอก่อน พรุ่งนี้จะมาอีดิทเพิ่ง หลอนแสรดดดด

 

มาอีดิทเพิ่มแล้ว เมื่อวาน ไม่ว่างจริงๆ

 

แล้วมันจะมีอยู่จุดนึง เป็นรั้ว ที่ล๊อคกุญแจไว้ แล้วมีสะพานเชื่อมไปอีกฝั่งของแม่น้ำ

 

ต่อจากสะพาน ก็จะเป็นบ้านร้าง เก่าๆ โทรมๆ อาจารย์บอกว่า มันเป็นบ้านพัก อาจารย์ กับคนงานสมัยก่อน

 

ตอนนี้ทางโรงเรียนสร้างให้ใหม่แล้ว บ้านเก่าฝั่งงโน้นเลยยกเลิกใช้ไป

 

แต่พวกรุ่นพี่บอกว่า ที่ยกเลิกใช้เพราะว่า ที่บ้านหลังนั้นอ่ะ มีคนผูกคอตาย เฮี้ยนมาก ขนาดที่ว่า

 

เข้าไปจัดการพื้นที่อะไรไม่ได้เลย เลยต้องล๊อคกุญแจบ้าน กับรั้ว แล้วล้อมลวดหนาม กับปลูกไผ่ซ้อนไว้

 

ส่วนหน้าบ้าน มียันต์แปะไว้ด้วย  ด้วยความที่พวกเราอยากรู้ว่า เออ มันจริงรึเปล่า ที่รุ่นพี่พูดมา

 

ก็เลย นัดว่า ตอนประมาณ เที่นงคืน จะแอบออกไปนอกหอกัน ไปที่บ้านหลังนั้น

 

พอถึงกลางคืนที่นัดกันไว้ พวกนอย ก็เตรียมของไปสำรวจกันตั้งกะหอปิดไฟ(หอปิดไฟ 2ทุ่ม)

 

พอเที่ยงคืน ก็แอบปีนหน้าต่างหนีออกไปกัน พวกนอยอยู่ชั้น 1 เลยหนีง่าย

 

ที่ออกไป ก็มีประมาณ . . . .7-8คนมั้ง มีหัวโจกย์3คน(รวมนอย) เพื่อนสนิทนอยอีก1คนชื่อนัด

 

นอกนั้นจำรายละเอียดไม่ค่อยได้ ที่จำนัดได้ เพราะว่าสนิทมากตั้งแต่วันแรกที่เข้าหอ แล้วที่สำคัญ

 

นัดมีโรคประจำตัว คือ หอบหืด วิ่งไม่ค่อยได้ นอยเลยต้องคอยดู(ตอนเด็กๆนอยถึกกว่านี้อีก 5 5 5+)

 

ก็พวกเราก็แอบออกไปกัน แต่ละคน ก็พก สร้อยพระไปกันหมดแหละ เด็กหอทุกคนอ่ะ มีสร้อยพระหมด

 

ก็พอไปถึงตรงรั้วที่เค้าใส่กัญแจไว้ พวกผู้ชายอ่ะ ก็เอาพวกค้อนมาช่วยงัด แป๊บเดียวก็หลุดแล้ว

 

คงเพราะว่าอาจจะเก่า หรือมีพวกรุ่นพี่แอบมางัดไว้ก่อนก็ไม่รู้นะ แต่นอยว่าคงมีพวกรุ่นพี่แอบเข้าไป

 

ก่อนที่พวกนอยจะเข้าไปแล้วแหละ พองัดเสร็จก็ข้ามสะพานไป สะพานเป็นสะพานไม้ เก่ามากๆ

 

มีคราบๆเต็มสะพานไปหมดเลย พอถึงประตูหน้าบ้าน ก็มียันต์แปะไว้อย่างที่รุ่นพี่บอกจริงๆ

 

มีเยอะมากๆ จนแบบว่า แทบก้าวขากันไม่ออกเลย คือ กลัวจะเป็นจริงอย่างที่พี่ๆเค้าเล่า

 

แต่สุดท้ายก็ งัดกุญแจหน้าบ้านเข้าไปกันจนได้ =w=

 

เอ่อ . . .นอกเรื่องนิดนะ  นี่นั่งเล่าตอนกลางวัน ยังหลอนเลยอ่ะ TwT ไว้เอนทรี่หน้า เอาเป็น

 

รวมเรื่องผี ของนอย ดีมั้ย=w=

 

เข้าเรื่องต่อดีกว่า พอเปิดประตูเข้าไป มันก็นะ ฝุ่น เพียบ เขรอะมาก แต่ในบ้าน ไม่ซับซ้อนมาก

 

เดี๋ยวไว้วาดใส่เพ้นแล้วแปะใส่เอนทรี่หน้าให้ละกัน คือในบ้านเป็นบ้านสี่เหลี่ยม มีชั้นเดียว

 

เข้ามาปุ๊บ ทางซ้ายมีคือห้องนอน แล้วก็ ต่อจากห้องนอนเป็นห้องครัว ตรงข้ามห้องครัว เป็นห้องน้ำ

 

มีแค่น้นแหละ บ้านอ่ะ พวกรุ่นพี่เล่าว่า เค้าผูกคอตายในห้องนอน

 

ก็เลยยังไม่เข้าไปกัน แต่หน้าห้องนอน มียันต์เยอะมากจริงๆ แทบไม่มีใครกล้าเดินอ่ะ แต่จำได้ว่า

 

มีเพื่อนผู้ชายคนนึง กล้ามากๆ เค้าคงไม่กลัวอะไรเลยอ่ะ เดินเข้าไปสำรวจแบบว่า ชิลๆมาก

 

นอยจำได้ขึ้นใจเลยอ่า แล้วก็ ห้องที่พวกนอยเข้าไปสำรวจห้องแรก เป็นห้องครัว ก็ไม่มีอะไรอ่ะ

 

มี โต๊ะ เก้าอี้ 1ชุด ตู้กับข้าว 1ตู้ ทั้งหมดมีแต่ฝุ่น เก้าอี้ ก็พังๆ โต๊ะเองก็เอียงๆแล้ว

 

ไม่มีใครกล้าเปิดตู้กับข้าวเลย สักคนเดียว ต่อไปก็ห้องน้ำ พวกเราก็แค่เอาไฟฉายส่องๆเข้าไปเฉยๆ

 

เพราะประตูห้องน้ำ มันเปิดไว้อยู่แล้ว เป็นส้วมแบบนั่งยองๆอ่ะ แล้วมีที่ใส่น้ำ กับขันแตกๆ น้ำแห้งหมดแล้ว

 

ต่อไปก็ส่วนบ้านเป่ลาๆ ว่างๆ มีเก้าอี้นั่งดูทีวีเก่าๆ ตัวนึง ผุๆพังๆ ดูแล้ว น่ากลัวบอกไม่ถูก

 

แล้วก็เหลือแต่ห้องนอน แทบไม่มีใครก้าเข้าไปเลย นอยจำได้ว่า นัดอ่ะ รออยู่หน้าห้อง คนเดียว

 

ในห้อง นอยจำได้แม่นมากเลยอ่ะ เรื่องนี้ มัน 10กว่าปีแล้ว แต่ก็จำสภาพในห้องนอนได้ติดตามาก

 

มันเป็นห้องที่บรรยากาศน่ากลัวมาก เกมส์ผีต่างๆที่ว่าน่ากลัว ก็ไม่มีบรรยากาศที่น่ากลัวเท่าห้องนั้นเลย

 

ในห้องมีเตียงเก่า ผ้าปูเตียง ผ้าห่มอะไร ก็ขาดหมดแล้ว คือ มันเห็นเลยว่าขาดอ่ะ

 

พวกในกลุ่มนอย ไม่มีใครแตะต้องของในบ้านเลย สักคน เพราะว่า ในบ้านนั้น

 

ไม่มีห้องไหนที่มีประตูเลย นอกจากห้องน้ำ ซึ่งประตูถูกเปิดไว้อยู่แล้ว ประตูหน้าบ้าน พองัดกุญแจเสร็จ

 

ประตูก็แง้มเองด้วย เอาเถอะ ช่างเถอะ เข้าเรื่องต่อ คือ ตรงเพดานอ่ะ มันเป็นขื่ออ่ะ ยังมีเชือกผูก

 

เป็นห่วงคล้องคออยู่เลย ที่พื้น ก็มีกองเชือกแบบเดียวกับที่ผูกที่ขื่อด้วย  แล้วก็มีเก้าอี้แบบในห้องครัว

 

ล้มอยู่แถวๆใต้ที่ผูกคอ เก้าอี้ขาหักไปข้างนึง ส่วนข้าเก้าอี้ที่หัว มันอยู่แถวๆข้างๆเตียง

 

นอยคิดเองว่า มันคงหักแล้วกระเด็นไปแถวๆนั้นอ่ะ ก็กำลังดูๆกันอยู่ ก็ได้ยินเสียงดังมากๆ

 

เป็นเสียงเหมือนคนลากเก้าอี้ในครัว แบบดังมาก แล้วเสียงมันเหมือนใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

 

พวกเราเอง ก็ไม่ไหวแล้ว ทุกคนก็เลยรีบออกมาจากห้องน นอยเองก็คว้ามือนัด แล้ววิ่งออกจากบ้านเลย

 

ทุกคนเองก็โกยอ้าวกันหมด แล้วมันต้องวิ่งไปตามทางด้านหลังอัฒจรรย์ ที่เลียบกับรั้วลวดหนามซ้อนต้นไผ่

 

ไปสักพักอ่ะ ถึงออกจะจากหลังอัฒจรรย์ แล้วกลับเข้าหอได้ ระหว่างที่วิ่งๆกันตามทางอยู่

 

นัดก็วิ่งไม่ไหว นอยก็งานเข้า อุ้มขึ้นหลังไปเลย แต่ตอนที่หันหลังไปอุ้มนัด นอยเห็นแล้วอ่ะ เต็มๆ2ตาเลย

 

คือ มันมีแต่หัว ก็แสงขาวๆอ่ะ แว๊บๆหน่อย คือ นอยพูดไม่ออกแล้ว เพื่อนที่วิ่งกันนำหน้าไป ก็เริ่มเห็นแล้ว

 

นัดยังไม่เห็น คือนอเหวอมาก แต่ทิ้งเพื่อนก็ไม่ได้ ก็เลย บอกนัดว่า อย่าหันไปแล้วแบกขึ้นหลัง แล้วโกยย

 

คือ นอยเห็นจริงๆนะ จำได้เลยว่าเป็นผู้หญิง ผมกระเซิงมากๆมีเขียวแหลมๆด้วย คือ ถึงมันจะมืด

 

ไม่ค่อยมีแสง ดูแล้ว มัวๆ แต่ตอนนั้น จำได้ติดตามาก แล้วเค้าตามมาไวพอสมควร แต่ก็ไม่ไวมาก

 

คงเพราะว่า ติดพวกต้นไผ่อ่ะ พอวิ่งไปสักพัก ใกล้ถึงทางออกหลังอัฒจรรย์แล้ว นัดก็บอกนอยว่า

 

นอย ฝนตก เปียกหัวนัดเลย นอยแทบพูดไม่ออก เพราะจริงๆแล้ว ฝนมันไม่ได้ตก แต่คือเค้าตามมา

 

อยู่แถวๆหัวนัดแล้ว นอยก็ออกแรงวิ่งชนิดี่ว่า นำคนอื่นเฉยเลยอ่ะ พ้นจากทางตรงนั้นมาคนแรกเลย

 

ไอ่พวกที่เหลือ ก็เห็นกันหมดแล้ว เหลือแต่นัดที่ยังไม่เห็น พอพ้นมา อยู่ตรงสนามบอล ก็ไม่มีใครเห็นเค้าอีก

 

แต่พวกนอย ก็รีบวิ่งกลับเข้าหอ นอยปีนเข้าหอคนสุดท้าย แล้วปิดหน้าต่าง หน้าต่างในหอไม่มีม่าน

 

เข้าหอได้ นึกว่าจะจบ นอนหลับฝันดี ไม่มีอ่ะ เตียงในหอจะนอนเรียงกัน 2ฝั่ง

 

นอยนอนหัวหัวเข้าหาสนามบอล นัดนอนคนละฝั่งกับนอย แต่ว่า นอนตรงข้ามกับนอยพอดี

 

เตียงนอย อยู่ตรงหน้าต่างพอดี(ที่นอนในหออ่ะ เตียงจะตรงกับหน้าต่างแบบเตียงเว้นเตียง)

 

นอยโดนคนแรกเลย คือ เค้ามาวนๆแถวหน้าต่างตรงหัวนอยอ่ะ เหมือกำลังหาใคร วนครบฝั่งสนามบอล

 

เลยนะ คือ ทุกคนที่ไปด้วยกันตอนนั้นอ่ะ เห็นทุกคน แต่พูดกันไม่ออก พอครบฝั่งสนามบอล ก็ย้ายไปอีกฝั่ง

 

ก็คือฝั่งที่นัดนอน พอมาถึงหัวเตียงนัด เค้าก็วนอยู่แค่ตรงนั้นอ่ะ ทุกคนมองหน้ากันอ่ะแล้วก็คิดว่า

 

นอยซวยแล้ว เพราะว่ามุมนั้นจะเห็นนอยพอดี . .นอยก็เอ๊ะ อะไรกับกรูหว่า ไม่ได้ไปทำไรเลยนะ

 

แต่พอทุกคนดูกันดีๆปุ๊บ เค้าไม่ได้มองแน่ แต่มองนัด แล้วเสื้อนอนนัดอ่ะ ยังเลอะเลือดเค้าอยู่เลย

 

คงเลอะตอนที่นัดบอกนอยว่า ฝนตก นัดเพิ่งจะได้เนเค้าตรงๆก็ตอนนี้อ่ะ ทุกคนเคยเห็นเค้าหมดแล้ว

 

ตั้งแต่ตอนที่วิ่งหนีกัน แต่นัดเพิ่งเห็น พอเห็นแล้วแทนที่จะอึ้งเหมือนทุกคน . . . .นัดกรี๊ดอ่ะ

 

ตื่นทั้งหอ อาจารย์ก็ตื่น พอตื่นแล้วอาจารย์ก็เปิดไฟทั้งหอ แล้วทุกคนก็ตื่น . . . .เห็นกันทุกคน ทั้งหอ

 

เค้ายังอยู่ตรงนั้น จ้องอยู่แต่นัด อาจารย์ก็เห็น อาจารย์เลย เอาผ้าห่มนัดคลุมหัวนัดแล้วสั่งให้ทุกคนปิดไฟ

 

แล้วอาจารย์ก็โทรหาภารโรงแล้วเล่าเรื่องห้ฟังว่าที่หอมี ผี . . . ทุกคนก็คงรู้อ่านะ ว่าผีอะไร ภารโรงก็เลย

 

รีบมาพร้อมกับใบไม้อะไรไม่รู้อ่ะ . . . ภารโรงมาไวมากเลยอ่ะ ประมาณ 10นาทีอ่ะ มาถึงแล้ว

 

พอภารโรงเอาใบไม้มาวางตามทาง เค้าก็ยังอยู่ แต่เหมือนเค้าจะลอยสูงขึ้น พอภารโรงใกล้ไปถึงจุดที่เค้าลอยอยู่

 

ภารโรงก็เอาใบไม้พวกนั้น มาโรยใส่ตัวเอง เต็มตัวเลย แล้วก็เอาใบไม้ไปวางไว้รอบๆหออ่ะ รวมไปถึงจุดต่างๆ

 

ทั่วหอเลย แล้วก็เข้ามาในหอ ไปหานัด แล้วก็เอาสร้อยอะไรไม่รู้ให้นัดใส่ แวก็ถามนัดว่า ไปเอาอะไรมารึเปล่า

 

นัดบอกว่าเปล่า ทุกคนเองก็ยืนยันว่า ไม่มีใครไปเอาอะไร หรือแตะต้องอะไรที่บ้านนั้นเลย . . . . . .

 

ภารโรงก็สงสัยว่า แล้วเค้าตามมาทำไม แล้วทำไมถึงตามแต่นัด . . .นัดก็เลยบอกว่า ทำไฟฉายตกที่พื้น

 

แล้วเก็บขึ้นมา พอเก็บขึ้นมา ก็มีเสียงลากเก้าอี้ดังขึ้นมาเลย ภารโรงเลยบอกว่า ไฟฉายอันนั้น

 

ให้เอาให้ลุงภารโรงไปเลย เดี๋ยวลุงจัดการให้ เค้าจะไดไม่มายุ่งอีก แต่ว่ายังไม่ต้องถอดสร้อย

 

อาบน้ำก็ไม่ต้องถอด ใส่ไว้จนกว่า ภารโรงจะมาขอคืนเอง แล้วก็ขอเสื้อนัด ที่เลอะเลือดของเค้าไปด้วย

 

พอเช้าลุงภารโรงแกก็กลับไป แล้วบอกว่า ใบไม้พวกทิ้ง อย่าเพิ่งเอาไปทิ้ง จนก่าจะครบ1อาทิตย์

 

แล้วก็ห้ามนัด ออกไปเล่นไหนเด็ดขาด เวลาเรียนให้อยู่แต่ในห้องเรียน เวลาพักต่างๆ ให้อยู่กับเพื่อนตลอด

 

แต่เวลาพักเล่นตอนเย็น กับเสาร์-อาทิตย์ ให้อยู่แต่ในหอ แล้วขอให้อาจารย์งดกิจกรรมต่างๆของหอไปก่อน

 

พอถึงเช้า ลุงภารโรงก็กลับไป แล้วก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติ แล้วก็ไม่มีใครเจอเค้าอีกเลย

 

แต่ที่น่ากลัวสุดๆ คือ  ตอนที่โดนอาจารย์ทำโทษอ่ะ แกหวดด้วยกานมะยม คนละ 20ที แถม

 

โดนอมบอระเพ็ดอีก คนละ 10นาที แง~~~~~  TwT

 

จบเค๊อะ เรื่องอื่นก็มีนะ แต่เรื่องนี้อ่ะ จำฝังหัวสุดๆ =w= 

 

7.คุณกลัวผีแบบไหนมากที่สุด

- ถ้ามันเป็นผี ก็กลัวหมดอ่ะ จะผีจริง ผีหลอก หรือ ผีทะเล ผีหูดำ กลัวหมด =w= 

 

8.ถ้าสมมุติว่าคุณเจอผีกำลังเดินมาหาคุณ คุณจะทำยังไง ?

 - โกย ขรับ =w=

 

9.แล้วถ้ามีคนท้าคุณให้ไปบ้านผีสิง คุณจะไปไหม ?

- ตรูไปมาแล้ว เจอมาแล้ว แสรดด อยู่ที่ข้อ 6 อ่ะ เดี๋ยวเล่าต่อ กลัวเว้ย 

 

10.หากคุณทำได้แล้วเขาให้เงินมา 1 ล้านคุณจะทำไหม

- เอาดิ แต่นะ ขอเงินก่อน ตรูจะไปเช่าพระเครื่องที่ว่า เมพโคตรๆมาห้อย 

 

11. ถ้าคุณหลงป่า แล้วเจอบ้านพักหลังนึง แล้วเคยมีข่าวว่าบ้านนี้มีคนตายคุณจะกล้านอนไหม

- แล้วมีเหรอ จะไม่กล้า . . . .ป่ะตัวเอง กางเต็นท์ นอนเลยจากที่นี่ไปอีกสัก 5 กิโลเต๊อะส์ เค้าหลอน TwT

 

12. หากเวลาดึกๆ คุณเดินกลับบ้านกับผีโดยไม่รู้ตัว คุณจะ ?

- . . . . . . .ใครคิดข้อนี้ฟระ ถ้าไม่รู้ คุณตะกลัวมั้ยคะ คุณคนคิดคำถาม . . .ถามแปลกค๊อต 

 

13. ตอนคุณคุยโทรศัพท์ ถ้าเสียงหลอนๆดังมาคุณจะ ?

-  ทำเชี้ยไรมึงเนี่ย(ในกรณี ที่คุยกับเพื่อนนะ) ถ้าคุยกับตาบ้านั่นก็ . .เอ่อ พี่คะ ได้ยินเสียงไรแปลกๆป่ะ

 

ถ้าคุยกับแม่ ก็ แม่ อยู่วัดเหรอ  ถามทั้งหมดนั่น แล้วขอวาง อีกแปปโทรใหม่

 

14. แล้วถ้าเขาโทรมาไม่เลิก ?

- คำถามนี้ ต้องการจะสื่อ?? ถ้าจากข้อข้างบน ไอ่เสียงแปลกๆ นั่นโทรมา

 

ตรูจะเปบี่ยนเสียงเรียกเข้ามือถือ ให้เป็นเพลงเดียวกะในเรื่อง 1miss called สายไม่ได้รับ ดับสยอง

 

แล้ว เอาโทรศัพท์ไปบริจาคะ ทั้งเครื่อง ทั้งเบอร์ จบ =w= 

 

15.  ใครได้รับแทกนี้ต้องส่งต่อไปให้กี่คนก็ได้ ?

 

- ตั้งกะทไม ก็ไม่รุว่าTag นี้จะสื่อถีงอะไรอ่ะนะ ที่ทำให้หลอน ก็มีข้อ 6 เอง ส่งไปเดี๋ยวโดนหาว่าไร้สาระ

 

ใครอ่านTagนี้แล้ว กรุณารับไปทำ แล้วส่งให้อย่างน้อยอีก 10คน ไม่งั้น ระวัง ข้อ6 ของนอย

 

มันจะตามไปหลอนนน (ก็เค้าเจอมาจริงๆอ่ะ TwT)

 

แหม จบTag ซะที . . . แล้วตรูจะนอนหลับมั้ยฟระเนี่ย กลัวว TwT

 

เออ ช่างเถอะ

 

เอาล่ะ ตอบ เม้น คราวที่แล้วดีกว่า

 

ที่ไม่ตอบตั้งกะข้างบน เพราะ ลืมอ่ะ

 

Mr.Chow : พี่คนนี้ ไม่รู้ว่าใคร แต่ขอบคุณพี่มากๆ พี่มาตอบคนแรก แถมเขียนดีมาก ตอนนั้น กำลังเพ้อเลย อ่านไปน้ำตาซึมไป ขอบคุณมากมายค่ะ

 

พี่มีน : ขอบคุณพี่มีนค่ะ นอยเองก็นะ . . .รักพี่มีนเหมือนพี่สาวจริงๆ ตอนนี้นอยไม่ค่อยเป็นอะไรมากแล้วค่ะ นอยไม่อยากโทรไปรบกวนพี่มีนน่ะ ก็เลยไม่ได้โทร ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ความหวังดี แล้วความรัก ที่พี่ให้กับน้องคนนี้มากค่ะ

 

แฟง: ขอบคุณนะ ที่เข้ามาให้กำลังใจ (ถึงแม้เค้าจะยังไม่ได้โอนค่าวิกให้แฟงก็ตาม)

 

ชิน : นอยก็ไม่รุอ่ะ แต่ตอนนี้ นอยก็พยายามทำให้ทุกอย่างกลับมาดีเหมือนเดิมอยู่ ว่าแต่ . . .ใครเลิกกันอีกอ่ะ(ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านจริงเลยแก นอย)

 

CosplayLover~ : คนนี้อีกแล้ว มาเม้นบลอคนอยบ่อยมาก แต่ไม่รุว่าใคร แต่ก็นะ ขอบคุณมากนะ ที่เข้ามาให้กำลังใจ แล้วก็ ขอให้ทั้งคู่ รักกันไปนานๆ อย่าได้ทะเลาะกันเหมือนนอยนะ

 

at once : ขอโทษน๊าที่จำชื่อไม่ได้ . . .เอาเป็นว่า ขอบคุณมากนะ ที่เข้ามาให้กำลังใจ แล้ววันหลังจะคอสมิกุให้ถ่ายอีกจ๊ะ ^ ^

 

พี่เจสซี่ : ขอบคุณพี่เจสซี่อย่างสูง ทั้งในบลอค แล้วก็ในMเลย ถ้านอยไม่ได้พี่ นอยไม่มีทางดีขึ้นเลยจริงๆ ขอบคุณพี่มากค่ะ

 

หว้า : ถึงหว้าจะแอบเบิ้ล แต่พี่ก็ขอบใจน๊า ที่เข้ามาให้กำลังใจ แล้วกคอยถามพี่ตลอด ไว้ปีหน้าค่อยมาคอสคู่กันน๊า

 

พี่แนน : ขอบคุณพี่แนนมากค่ะ ขอบคุณคนอื่นซะมากมาย แต่คิดคำขอบคุณพี่แนนไม่ออกจริงๆ ติดไปขอบคุณต่อหน้าดีกว่า น่าจะเรียกน้ำตาได้ . . . .เพื่อ??

 

แต่ก็ขอบคุณพี่แนนมากค่ะ ^ ^

 

Ps. To ตาคนบ้างี่เง่า

 

  ถ้าได้อ่านเอนทรี่นี้อยู่ นอยอยากบอกว่า นอยยังรอพี่อยู่นะ รอให้พี่เปิดใจ และพร้อมอีกครั้ง

 

ตอนนี้ นอยก็จะขออยู่ข้างๆไปก่อนนะ อย่าเพิ่งรำคาญล่ะ ก็นอยเคยสัญญาไว้แล้วนี่ ว่านอยจะอยู่ข้างๆพี่ตลอดไป

 

ถึงพี่จะไม่ดูแลนอย แต่นอยจะขอเป็นคนดูแลพี่เอง . . .(จริงเหรอ ชั้นเห็นแก ให้พี่เค้าดูแลตลอดจนบัดนี้อ่ะนอย)

 

ถึงนอยจะยังสร้างความลำบากให้พี่อยู่บ้าง แต่หลังจากนี้ นอยจะดีขึ้นแน่ๆค่ะ นอยกำลังปรับปรุงตัวเองอยู่

 

ขอให้พี่รอนอยอีกสักพักนะ . . . . . . . . .นอยรักพี่นะ . . .ยังรักอยู่เสมอนั่นแหละ ไม่ได้เปบี่ยนไปไหนหรอก

 

ยังรัก และรออยู่เสมอ  . . . . .นะ

edit @ 27 Nov 2009 14:55:29 by Chocice